صدای پای بهار در پشت دروازهای شهر رسیده ، بعد از تقربیا یکسال از رفتن بهار، خرمی، نشاط طبیعت و استقرار سوز ،سرمای جان سوز وغارت گلستان ،بستان و زردی و برگ ریزان درختان در دوفصل سرما پاییز و زمستان سرانجام انتظار به سر آمده ، وباز بهاری خرم وعطر آگین ودلنشین با ترنم ، طراوت فرارسیده و بزودی شاهد صدای دسته جمعی چلچله پرندگان، پرستوهای مهاجر بهاری ، و باز شدن انواع گلهای خوشرنگ وخوشبو همانند : بنفشه ، مریم،اطلسی، شب بو ، یاس ،پادمچال ، سنبل ، حسن یوسف ،نرگس شیراز هستیم ،این زبیاترین فصل سال که در آن مقارن، میلاد زمین و میلاد آب است ،وطبیعت لباس کهنه ومندرس خودرا بعداز گذشت ایام سخت وطاقت فرسای زمستان خارج نموده، ولباس نو بهاری، در رنگهای الوان و مختلف به تن طبیعت می نماید ، نه تنها طبیعت حال وهوای تازه بخود می گیرد، و شور وشوق زندگی در رگ های خفته زمین دمیده می شود، و جشن بهاران گرفته می شود .

  

بهار آمد و شمشادها جوان شده اند
پرندگان مهاجر ترانه خوان شده اند

دوباره پنجره ها بال عشق وا کردند
دوباره آینه ها با تو مهربان شده اند

شکوفه های جوان روی شاخه های کهن
دوباره چتر گشودند و سایه بان شده اند

بهار آمد و آلاله های روشن دشت
چراغ خلوت شب های عاشقان شده اند

شکوفه های غزلخوان دوباره می خندند
که میزبان قدم های ارغوان شده اند